6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı Cevapları Ata Yayınları Sayfa 92

Adım 1: Soruyu Anlama

Öncelikle soruyu çok iyi anlamamız gerekiyor. Bize diyor ki, “Aile büyüklerinizin” yani anneanneniz, dedeniz, babaanneniz, dedeniz veya yaşça sizden büyük amcanız, teyzeniz gibi kişilerin, “dinî bayramları” yani Ramazan Bayramı veya Kurban Bayramı’nı “eskiden nasıl kutladıklarıyla ilgili anlattıklarını” yani onların çocukluklarında veya gençliklerinde bayramların nasıl geçtiğini, hangi gelenekleri uyguladıklarını “arkadaşlarınızla paylaşınız.” Yani bu bir bilgi edinme ve paylaşma sorusu. Bu soruyu cevaplamak için kendimizden bir şey uydurmak yerine, büyüklerimizden öğrenip aktarmamız gerekiyor.

Adım 2: Bilgi Edinme

Bu soruyu cevaplamak için ilk işimiz, aile büyüklerimizle güzel bir sohbet etmek olmalı. Onlara şöyle sorular sorarak bayram anılarını dinleyebiliriz:

“Dedeciğim/Anneciğim/Babaanneciğim, sizin çocukluğunuzda bayramlar nasıl olurdu? Şimdiki bayramlardan farklı mıydı?”
“Bayram sabahları neler yapardınız, güne nasıl başlardınız?”
“Bayramda kimleri ziyaret ederdiniz, size kimler gelirdi? Misafir ağırlamak nasıldı?”
“Bayramlarda özel yemekler veya tatlılar yapar mıydınız? En sevdiğiniz bayram yemeği neydi?”
“Bayram harçlığı almak veya harçlık vermek nasıldı? O zamanlar harçlıklarla neler alırdınız?”
“Bayramda giyilen kıyafetler, yapılan hazırlıklar nasıldı? Yeni kıyafetler alır mıydınız?”

Onların anlattıklarını dikkatle dinlemeli ve aklımızda tutmalıyız. İsterseniz önemli bulduğunuz yerleri kısa kısa not da alabilirsiniz, böylece unutmazsınız.

Adım 3: Arkadaşlarla Paylaşma (Cevap Oluşturma)

Aile büyüklerinizden öğrendiklerinizi şimdi sıra arkadaşlarınıza anlatmaya geldi. Onlara sanki bir hikaye anlatıyormuş gibi, canlı ve heyecanlı bir dille paylaşabilirsiniz. İşte size, dinlediklerinizden yola çıkarak oluşturabileceğiniz örnek bir paylaşım:

“Merhaba arkadaşlar! Ben de bu soruyu çok merak ettim ve aile büyüklerime bayramların eskiden nasıl kutlandığını sordum. Onlar da bana çok güzel ve içten anılar anlattılar. Benim babaannem dedi ki, eskiden bayramlar şimdikinden biraz farklıymış ama yine de çok eğlenceli ve coşkulu geçerlermiş.
Bayramdan birkaç gün önce evde büyük bir telaş başlarmış. Anneler, teyzeler, komşular bir araya gelip baklavalar, börekler, sarmalar gibi çeşit çeşit ikramlıklar hazırlarmış. Evler baştan aşağı temizlenir, misafirler için pırıl pırıl yapılırmış. Bayram sabahı herkes erkenden kalkar, en güzel, yeni kıyafetlerini giyermiş. Özellikle erkekler camiye bayram namazına gidermiş. Namazdan dönünce tüm aile hep birlikte zengin bir kahvaltı yaparmış. Kahvaltıdan sonra en küçükten başlayarak herkes büyüklerin elini öper, onların hayır duasını alırmış. Büyükler de çocuklara bayram harçlığı verirmiş. Babaannem, o zamanlar harçlıkların şimdiki gibi çok fazla olmadığını ama yine de o parayla bakkaldan bir şeyler almak için ne kadar heyecanlandıklarını anlattı.
Daha sonra akraba ve komşu ziyaretleri başlarmış. Herkes birbirinin evine gider, bayramlaşır, ikramlar yenir, bol bol sohbet edilirmiş. Komşular da unutulmazmış, herkes birbirine ‘İyi bayramlar!’ der, şekerler, kolonyalar ikram edermiş. Bayramlar, ailelerin bir araya geldiği, kırgınlıkların unutulduğu, sevgi ve saygının pekiştiği çok özel zamanlarmış. Babaannem, o zamanlar televizyon ve telefon gibi şeyler olmadığı için insanların daha çok bir araya geldiğini, yüz yüze daha çok vakit geçirdiğini söyledi. Şimdiki bayramlarımız da güzel ama eskiden daha çok el birliğiyle, daha kalabalık ve daha içten kutlandığını hissettim onların anlattıklarından.”