Merhaba sevgili öğrencim. Paylaştığın görseldeki sayfa, Fen Bilimleri dersinde duyu organlarımızın sağlığı ve engelli bireylerle empati kurma konusunu işliyor. Burada “Bana Neler Oldu?” isimli çok önemli bir etkinlik ve sonunda cevaplamamız gereken iki soru var. Gel, bu soruları sanki sınıfta bu etkinliği yapmışız gibi birlikte düşünerek cevaplayalım.
1. Gözleriniz ve kulaklarınız kapalıyken ne tür zorluklar yaşadınız, neler hissettiniz?
Bu soruyu cevaplarken etkinliğin iki aşamasını (gözlerin kapalı olması ve kulakların tıkalı olması) ayrı ayrı düşünmemiz gerekiyor. Etkinlik sırasında hissetmen gereken muhtemel durumları senin için adım adım sıralıyorum:
Gözleriniz Kapalıyken (Görme Engelli Empatisi):
- Yön Bulma Zorluğu: Sınıfta veya odada yürürken nereye gittiğini bilememek, sıralara veya eşyalara çarpma korkusu yaşamak.
- İşlem Yapamama: Yazı yazmaya çalıştığında harflerin yerini tutturamamak, ne yazdığını görememek.
- Güvensizlik Hissi: Etrafında ne olup bittiğini göremediğin için kendini güvende hissetmemek ve sürekli birinden yardım alma ihtiyacı duymak.
- Karanlık: Her yerin kapkaranlık olmasının verdiği huzursuzluk ve çaresizlik hissi.
Kulaklarınız Tıkalıyken (İşitme Engelli Empatisi):
- İletişim Kopukluğu: Arkadaşlarının ne dediğini tam olarak anlayamamak, dudaklarını okumaya çalışmak ama başaramamak.
- Yalnızlık Hissi: Kalabalık bir ortamda bile olsan, sesleri duyamadığın için kendini yalnız ve dışlanmış hissetmek.
- Anlaşılmama Kaygısı: Kendi sesini de tam duyamadığın için çok bağırarak mı yoksa çok kısık sesle mi konuştuğunu bilememek.
Özetle Hissettiklerimiz:
Bu etkinlik sonucunda muhtemelen korku, endişe, çaresizlik ve en önemlisi sahip olduğumuz sağlıklı duyu organlarımız için şükran duygusu hissetmişsindir.
2. Görme ve işitme engellileri anlamada, onlarla iletişiminizde ve onlara karşı davranışlarınızda öncekine göre bir farklılık olacağını düşünüyor musunuz? Neden ve nasıl?
Evet, kesinlikle büyük bir farklılık olacaktır. Çünkü bir şeyi sadece okumakla, onu bizzat deneyimlemek (yaşamak) arasında büyük fark vardır. Bu etkinlikle “empati” kurmuş oldun. Cevabımızı şöyle detaylandıralım:
Neden Farklılık Olacak?
Çünkü artık onların günlük hayatta yaşadığı zorlukların ne kadar büyük olduğunu bizzat hissettin. 3 dakikalığına bile zorlandığımız bu durumları, engelli bireylerin hayatları boyunca yaşadığını fark ettin.
Nasıl Davranmalıyız? (Davranış Değişiklikleri):
- Daha Sabırlı Olmak: İşitme engelli biriyle konuşurken onu anlamadığımızda sinirlenmek yerine, sabırla tekrar etmeli veya yazarak iletişim kurmalıyız.
- Engelleri Kaldırmak: Görme engelliler için ayrılan sarı çizgili yollara (hissedilebilir yüzeylere) asla eşya koymamalı, arabaların park etmesine engel olmalıyız. Kaldırımları işgal etmemeliyiz.
- Yardım Teklif Etmek: Onları gördüğümüzde hemen koluna girmek yerine, önce nazikçe “Yardıma ihtiyacınız var mı?” diye sormalıyız.
- Saygı Duymak: Onlara acıyarak bakmak yerine, hayatın içindeki zorluklarla mücadele ettikleri için saygı duymalıyız.
Unutma güzel çocuğum, engelli bireylerin hayatını kolaylaştırmak bizim elimizde. Bu etkinlik, sadece bir oyun değil, kalbimizi ve zihnimizi onlara açan bir anahtardır.