Merhaba sevgili öğrencilerim!
Bugün sizinle birlikte çok güzel bir etkinlik yapacağız. Görseldeki yönergeye göre bir hikâye yazmamız isteniyor. Hikâye yazmak çok eğlencelidir, tıpkı kendi filminizin yönetmeni olmak gibi düşünebilirsiniz. Haydi, kalemlerimizi ve hayal gücümüzü hazırlayalım!
8. ETKİNLİK
Hikâye unsurlarını kullanarak bir hikâye yazınız. Hikâyenizin içeriğine uygun bir başlık belirleyiniz.
Şimdi gelin, hikâyemizi yazmak için bize verilen ipuçlarına, yani hikâye unsurlarına yakından bakalım:
- Yer: Kütüphane
- Zaman: Öğleden sonra
- Olay: Bir kitabın aranması
- Kişiler: Çocuk, kütüphane memuru, diğer okuyucular
Bu ipuçları, hikâyemizin temelini oluşturacak. Tıpkı bir yapbozun parçaları gibi düşünebilirsiniz. Şimdi bu parçaları birleştirerek hem heyecanlı hem de anlamlı bir hikâye oluşturalım. Adım adım ilerleyelim:
Adım 1: Hikâyemize bir başlangıç yapalım.
Hikâyemizin ana karakteri olan çocuğun kütüphaneye neden geldiğini ve hangi kitabı aradığını anlatalım. Unutmayalım, hikâyemiz öğleden sonra geçiyor. Böylece zaman unsurunu da hikâyemize katmış oluruz.
Güneş, pencereden içeri süzülerek kütüphanenin raflarını aydınlatıyordu. Okul çıkışı, öğleden sonraki en sevdiği durak olan kütüphaneye koşan minik Elif, heyecanla macera kitaplarının olduğu bölüme ilerledi. En yakın arkadaşı Mert, ona geçen gün “Uzay Macerası” adında harika bir kitap önermişti. Elif, bu kitabı okumak için sabırsızlanıyordu.
Adım 2: Olayı geliştirelim ve karakterlerimizi tanıtalım.
Elif kitabı bulamayınca ne yapacak? İşte bu aşamada olayımız olan “kitabın aranması” başlıyor. Ayrıca kişilerimiz olan “kütüphane memuru” ile diğer okuyucuları da hikâyemize dahil edelim.
Ancak Elif, rafları tek tek incelemesine rağmen kitabı bir türlü bulamadı. Kalbi biraz kırılmıştı. Belki de başkası almıştı? Etrafına bakındı. Birkaç öğrenci sessizce masalarda ders çalışıyor, bazıları da kitap okuyordu. Kütüphane sessiz ama hareketliydi. Elif, çaresizce kütüphane memuru Ayşe Hanım’ın yanına gitti. Ayşe Hanım, güler yüzlü ve her zaman yardımsever bir kadındı.
“Ayşe Hanım,” dedi Elif fısıltıyla, “Ben ‘Uzay Macerası’ kitabını arıyorum ama bulamıyorum. Acaba nerede olabilir?”
Adım 3: Hikâyemizin sonucunu yazalım.
Kitabı bulabildiler mi? Sonunda ne oldu? Hikâyemizi güzel bir sonla bitirelim ki okuyucularımız da mutlu olsun.
Ayşe Hanım, bilgisayarından kitabın yerini kontrol etti. “Görünüşe göre kitap yerinde olmalı Elif,” dedi. “Gel, birlikte bakalım.” İkisi birlikte macera kitapları bölümüne geri döndüler. Ayşe Hanım, Elif’in gözünden kaçan bir rafın en üst kısmına uzandı. “Bazen kitaplar yanlış yere konulabiliyor,” dedi gülümseyerek. İşte oradaydı! “Uzay Macerası” kitabı, sanki Elif’i bekliyormuş gibi duruyordu. Elif’in yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi. Kitabı alıp Ayşe Hanım’a teşekkür etti. Artık evde okuyacağı heyecan dolu bir macerası vardı.
Adım 4: Hikâyemize uygun bir başlık bulalım.
Hikâyenin ana konusu neydi? Elif’in aradığı bir kitap vardı ve onu bulmak için uğraşmıştı, değil mi? O zaman hikâyemizin adını da buna uygun seçmeliyiz. Başlık, hikâyemizi en iyi anlatan kısa bir isim olmalı.
Hikâyemizin ana konusu Elif’in kayıp bir kitabı bulma çabasıydı. Bu yüzden ona “Kaybolan Kitabın Peşinde” başlığını verebiliriz. Bu başlık, hikâyenin içeriğini çok güzel özetliyor, ne dersiniz?
İşte şimdi tüm parçaları birleştirelim ve hikâyemizi tamamlayalım!
Sonuç:
Hikâye unsurlarını kullanarak yazdığımız hikâyemiz ve başlığı aşağıdadır:
Kaybolan Kitabın Peşinde
Güneş, pencereden içeri süzülerek kütüphanenin raflarını aydınlatıyordu. Okul çıkışı, öğleden sonraki en sevdiği durak olan kütüphaneye koşan minik Elif, heyecanla macera kitaplarının olduğu bölüme ilerledi. En yakın arkadaşı Mert, ona geçen gün “Uzay Macerası” adında harika bir kitap önermişti. Elif, bu kitabı okumak için sabırsızlanıyordu.
Ancak Elif, rafları tek tek incelemesine rağmen kitabı bir türlü bulamadı. Kalbi biraz kırılmıştı. Belki de başkası almıştı? Etrafına bakındı. Birkaç öğrenci sessizce masalarda ders çalışıyor, bazıları da kitap okuyordu. Kütüphane sessiz ama hareketliydi. Elif, çaresizce kütüphane memuru Ayşe Hanım’ın yanına gitti. Ayşe Hanım, güler yüzlü ve her zaman yardımsever bir kadındı.
“Ayşe Hanım,” dedi Elif fısıltıyla, “Ben ‘Uzay Macerası’ kitabını arıyorum ama bulamıyorum. Acaba nerede olabilir?”
Ayşe Hanım, bilgisayarından kitabın yerini kontrol etti. “Görünüşe göre kitap yerinde olmalı Elif,” dedi. “Gel, birlikte bakalım.” İkisi birlikte macera kitapları bölümüne geri döndüler. Ayşe Hanım, Elif’in gözünden kaçan bir rafın en üst kısmına uzandı. “Bazen kitaplar yanlış yere konulabiliyor,” dedi gülümseyerek. İşte oradaydı! “Uzay Macerası” kitabı, sanki Elif’i bekliyormuş gibi duruyordu. Elif’in yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi. Kitabı alıp Ayşe Hanım’a teşekkür etti. Artık evde okuyacağı heyecan dolu bir macerası vardı.