7. Sınıf Türkçe Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 185

Merhaba sevgili öğrencilerim! Bugün sizlerle Aşık Veysel’in “Toprak” şiiri üzerine güzel bir çalışma yapacağız. Şiiri dikkatlice okuduğunuzu biliyorum. Şimdi gelin, şiirle ilgili etkinliklerimizi birlikte çözelim. Hem şiiri daha iyi anlayacağız hem de duygularımızı, düşüncelerimizi ifade etme becerimizi geliştireceğiz.

Şimdi hazırsanız, ilk etkinliğimizle başlayalım:

2. Etkinlik

Okuduğunuz metinde geçen aşağıdaki dizeleri inceleyiniz. Bu dizelerin size çağrıştırdığı duygu ve düşünceleri yanlarına yazınız.

Sevgili çocuklar, bu etkinlikte şiirdeki her bir dize grubunu okuyacağız ve bu dizelerin bize neler hissettirdiğini, aklımıza neler getirdiğini düşüneceğiz. Unutmayın, şiir kişiden kişiye farklı duygular uyandırabilir, bu yüzden sizin de kendi düşünceleriniz çok değerli.

Adım 1: İlk dize grubunu inceleyelim.

Dizeler:
Bana türlü türlü meyve getirdi
Her gün beni tepesinde götürdü

Çağrıştırdığı duygu ve düşünceler:
Bu dizeler, toprağın bize ne kadar cömert davrandığını, bizi beslediğini ve hayatımızı sürdürmemiz için bize destek olduğunu anlatıyor. Tıpkı bir anne gibi, bizi üzerinde taşıyor ve bize sürekli hediyeler sunuyor. Bu dizeler bana minnet duygusu, şükran ve toprağın anaçlığını hissettiriyor. Toprak, canlıların yaşam kaynağıdır; meyvelerle bizi besler, üzerinde yaşamamızı sağlar.

Adım 2: İkinci dize grubunu inceleyelim.

Dizeler:
Karnın yardım kazmayanın belinen
Yüzün yırttım tırnağın elinen

Çağrıştırdığı duygu ve düşünceler:
Bu dizeler biraz farklı, değil mi? Burada insan ile toprağın ilişkisinin zorlu yönleri anlatılıyor. İnsanlar topraktan ürün alabilmek için onu işler, kazma ve tırnaklarıyla adeta “yaralar”. Toprağın karnını yarmak, yüzünü yırtmak gibi ifadeler, toprağın bize verdikleri karşılığında bizim de ona nasıl davrandığımızı gösteriyor. Bu dizeler bana emeği, çabayı ve toprakla kurulan zorlu ama vazgeçilmez bağı düşündürüyor. Toprak, tüm bu “yaralamalara” rağmen bize vermeye devam eder, bu da onun sabırlı ve affedici yönünü ortaya koyar.

Adım 3: Üçüncü dize grubunu inceleyelim.

Dizeler:
Almak için uzak gitme topraktan
Cömertlik toprağa verilmiş Hak’tan

Çağrıştırdığı duygu ve düşünceler:
Bu dizeler, toprağın sınırsız bir cömertliğe sahip olduğunu ve bu cömertliğin aslında Allah tarafından ona verildiğini vurguluyor. İhtiyacımız olan her şeyin topraktan geldiğini, bunun için başka yerlere gitmeye gerek olmadığını söylüyor. Bu dizeler bana toprağın bereketini, Allah’ın lütfunu ve doğanın kendi kendine yetme gücünü düşündürüyor. Toprak, adeta bir hazine gibidir ve bu hazine bize doğuştan, ilahi bir hediye olarak sunulmuştur.

Adım 4: Dördüncü dize grubunu inceleyelim.

Dizeler:
Gün gelir Veysel’i bağrına basar
Benim sadık yârim kara topraktır

Çağrıştırdığı duygu ve düşünceler:
İşte bu dizeler şiirin en can alıcı yerlerinden biri! Aşık Veysel, ömrünün sonunda herkes gibi toprağa döneceğini, toprağın onu kucaklayacağını anlatıyor. “Benim sadık yârim kara topraktır” dizesi, toprağa duyduğu derin sevgiyi, bağlılığı ve ölünce bile ondan ayrılmayacağını gösteriyor. Bu dizeler bana ölümü, fani dünyayı, toprağın son durak oluşunu, huzuru ve Aşık Veysel’in toprağa duyduğu sonsuz bağlılığı, güveni ve vefayı hissettiriyor. Toprak, hem bizi yaşatan hem de sonunda bizi kucaklayan sadık bir dost gibi.

—

Şimdi de son etkinliğimize geçelim.

3. Etkinlik

Okuduğunuz şiirin konusu ve ana duygusunu yazınız.

Her şiirin bir konusu ve bize hissettirdiği bir ana duygusu vardır. Şiiri okurken ne anladığımız ve bize ne hissettirdiği bu kısımları oluşturur.

Adım 1: Şiirin konusunu belirleyelim.

Şiirin Konusu:

Şiirin konusu, Aşık Veysel’in gözünden toprağın yaşamdaki önemi, cömertliği, insanı beslemesi, taşıması ve sonunda bir ana gibi bağrına basmasıdır. Şair, toprakla kurduğu derin bağı, ona duyduğu sevgiyi, minneti ve toprağın sadık bir dost oluşunu anlatır. Kısacası, şiir toprak sevgisi ve toprağın insan yaşamındaki vazgeçilmez rolü üzerinedir.

Adım 2: Şiirin ana duygusunu belirleyelim.

Şiirin Ana Duygusu:

Şiiri okuduğumuzda içimizde uyanan en yoğun duygu, toprağa duyulan derin bir sevgi, bağlılık ve minnettir. Aşık Veysel, toprağı sadece bir varlık olarak değil, hayat arkadaşı, dostu, annesi gibi görüyor. Ona karşı büyük bir saygı ve vefa besliyor. Bu yüzden şiirin ana duygusu, toprağa duyulan koşulsuz sevgi, bağlılık ve şükran olarak özetlenebilir.

Aferin çocuklar! Bu etkinlikleri başarıyla tamamladınız. Şiiri ne kadar güzel anladığınızı görmek beni çok mutlu etti. Unutmayın, her şiir bize farklı kapılar açar ve duygularımızı zenginleştirir. Görüşmek üzere!