3. Sınıf Hayat Bilgisi Ders Kitabı Cevapları SDR İpekyolu Yayınları Sayfa 166
Merhaba sevgili öğrencim,
Hayat Bilgisi dersimizin en önemli konularından biri olan ortak kullanım alanlarındaki sorumluluklarımızla ilgili bu güzel etkinliği birlikte yapalım. Unutma, yaşadığımız çevreyi ve ortak kullandığımız alanları temiz ve düzenli tutmak hepimizin görevidir. Şimdi gel, bu durumlar karşısında neler hissedeceğimizi ve neler yapabileceğimizi adım adım düşünelim.
Soru 1: Ailenizle pikniğe gittiniz. Piknik alanına çöpler atılmış.
Bu durumla karşılaştığımızda ne hissederiz ve ne yaparız, haydi düşünelim.
Adım 1: Hissettiklerim
Böyle bir manzarayla karşılaştığımda ilk olarak büyük bir üzüntü duyarım. Çünkü doğa bizim evimiz ve evimizin kirletilmesi beni mutsuz eder. Temiz havayı solumak, yeşillikler içinde oynamak için geldiğimiz bir yerin çöplerle dolu olması tam bir hayal kırıklığı olurdu. Bu davranışı yapan kişilere karşı biraz da kızgınlık hissedebilirdim.
Adım 2: Yapabileceklerim
- Öncelikle, ailemle birlikte kendi piknik yapacağımız alanı güzelce temizlerdim.
- Yanımızda getirdiğimiz çöp poşetlerine sadece kendi çöplerimizi değil, etraftaki birkaç çöpü de toplardım. Unutma, çevreyi temizlemek sadece onu kirletenlerin değil, hepimizin görevidir.
- Pikniğimiz bittiğinde, kendi çöpümüzü kesinlikle orada bırakmaz, en yakın çöp kutusuna atardım. Eğer çöp kutusu yoksa veya doluysa, çöpümüzü yanımda eve kadar götürürdüm.
- Bu konuda arkadaşlarımla konuşur, onları da çevre temizliği konusunda bilinçlendirirdim.
Soru 2: Otobüse bindiniz. Otobüsün koltuğu yırtılmış.
Otobüsler, hepimizin ortak malıdır. Bakalım böyle bir durumda ne yapmalıyız?
Adım 1: Hissettiklerim
Yırtık bir koltuk gördüğümde rahatsızlık hissederim. Çünkü otobüsler gibi toplu taşıma araçları hepimizin parasıyla alınan ve hepimizin kullandığı araçlardır. Onlara zarar verilmesi, hepimize yapılmış bir saygısızlıktır. Bu yüzden üzülürdüm.
Adım 2: Yapabileceklerim
- Bu durumu otobüs şoförüne uygun bir dille bildirebilirim. “Şoför amca, arka koltuklardan biri yırtılmış, bilginiz olsun.” demek yeterli olacaktır. Böylece tamir edilmesi için ilk adımı atmış olurum.
- Koltuklara asla ayakkabılarla basmam, onları çizmem veya yırtmaya çalışmam. Ortak kullanım alanlarındaki eşyaları kendi eşyamız gibi özenle kullanmam gerektiğini bilirim.
- Arkadaşlarıma da otobüs, okul sırası gibi ortak kullanılan eşyalara zarar vermemeleri gerektiğini hatırlatırım.
Soru 3: Camiye gittiniz, caminin çevresini kirleten kişileri gördünüz.
İbadet yerlerimiz olan camiler, temiz ve saygıyı en çok hak eden yerlerdendir. Bu durumla karşılaşsak ne yapardık?
Adım 1: Hissettiklerim
Caminin çevresinin kirletildiğini görmek beni çok üzerdi. Çünkü bu kutsal mekânlara saygı göstermek çok önemlidir. Bu davranışı yapan kişilerin düşüncesizliği beni hayal kırıklığına uğratırdı.
Adım 2: Yapabileceklerim
- Çevreyi kirleten kişileri doğrudan uyarmak yerine, durumu yanımda bulunan annem, babam gibi bir büyüğüme veya cami görevlisine söylerdim. Onlar en doğru şekilde müdahale ederler.
- Eğer etrafta küçük çöpler varsa, bir büyüğümün yardımıyla onları toplayıp çöp kutusuna atabilirdim.
- Her zaman örnek bir davranış sergileyerek cami ve çevresini temiz tutmaya özen gösterirdim.
Soru 4: Sınıfınıza geldiğinizde sıranızın çizilmiş olduğunu gördünüz.
Okulumuz ve sınıfımız bizim ikinci evimiz gibidir. Sıramız ise bize emanettir.
Adım 1: Hissettiklerim
Kendi sıramın çizilmiş olduğunu görmek beni çok kızdırır ve üzerdi. Çünkü o sıra benim ders yılı boyunca kullandığım özel bir alan. Bir başkasının benim eşyama veya bana ait bir alana zarar vermesi, bana saygı duymadığını gösterir ve bu beni incitir.
Adım 2: Yapabileceklerim
- Hemen durumu öğretmenime bildirirdim. Kimin yaptığını bilmesem bile öğretmenimle konuşmak en doğrusudur.
- Arkadaşlarımı suçlamadan, “Arkadaşlar, birisi sıramı çizmiş, bu beni çok üzdü. Lütfen eşyalarımıza sahip çıkalım.” gibi bir konuşma yapabilirdim.
- Sıramı temizlemek için öğretmenimden izin alarak ıslak mendil veya uygun bir bezle silmeyi denerdim.
- Bundan sonra hem kendi sırama hem de arkadaşlarımın sırasına daha çok dikkat eder, kimsenin eşyasına zarar vermezdim.
Gördüğün gibi sevgili öğrencim, bu tür olumsuz durumlar karşısında hissettiğimiz üzüntü ve kızgınlığı doğru davranışlara dönüştürebiliriz. Önemli olan, sorumluluk almak ve doğru olanı yapmaktır. Çevremize ve ortak kullandığımız eşyalara sahip çıktığımız sürece hepimiz daha mutlu ve huzurlu bir ortamda yaşarız.