Modern insanın dur durak bilmeyen koşuşturmacası içinde, zihnini meşgul eden bin bir düşünce, onu çoğu zaman kendi özünden uzaklaştırır. Dış dünyanın dayattığı beklentiler, başarı kıstasları ve sürekli tüketim çağrısı, bireyi adeta bir labirentin ortasında yalnız bırakır. Oysa insan, varoluşunun derinliklerinde yatan huzuru ve anlamı, bu dışsal gürültüden arınarak, içsel bir yolculuğa çıkarak bulabilir. Gerçek zenginlik, biriktirilen eşyalarda değil, yaşanılan anların farkındalığında ve kendi benliğine dönüşte saklıdır. Bu dönüşüm, bir ağacın köklerine inmesi gibi, sağlam bir temel atma ve yeniden filizlenme eylemidir. Ne var ki bu yolculuk, çoğu zaman göz ardı edilen, ihmal edilen bir patikadır.

Yukarıdaki metin, bireyin modern yaşamdaki konumunu ve içsel arayışını felsefi bir bakış açısıyla değerlendirmektedir. Bu metinden hareketle, aşağıdaki yargılardan hangisi kesinlikle çıkarılamaz?

A) Modern yaşamın dışsal beklentileri, bireyin kendi özüne yabancılaşmasına yol açmaktadır.

B) Bireyin içsel huzura ulaşması, maddiyatla ilintili başarı ölçütlerinin ötesinde bir anlayış gerektirir.

C) Kendi benliğine dönüş yolculuğu, modern insanın genel olarak göz ardı ettiği, sabır ve kararlılık isteyen bir süreçtir.

D) İnsanın varoluşsal anlam arayışında, dış dünyayla tüm bağlarını koparması ve yalnızlığı seçmesi temel bir zorunluluktur.