Dijital çağın sunduğu 'bağlantılı yalnızlık' paradoksu, modern bireyin ruhsal peyzajını derinden şekillendirirken, ekranların ardına gizlenmiş kalabalıklar, gerçek temasın sıcaklığını aratır olmuştur. Bu yabancılaşma girdabında, sanatın özgün ve dönüştürücü gücü, çoğu zaman piyasa ekonomisinin soğuk rüzgârlarında savrulmakta, estetik değer yerine metalaşma eğilimi, onun derinlikli varoluşsal sorgulamalarına ket vurmaktadır. Oysa, insanı kendi hakikatiyle yüzleştiren, onu kendi içsel labirentlerinde gezdiren ve bu çetin yolculuğa bir kılavuzluk eden yegâne meşale, sanatın ta kendisidir; ne var ki bu meşalenin ışığı, çağın gürültüsü içinde gittikçe soluklaşmaktadır.

Bu parçadan hareketle, yazarın modern çağdaki sanatın durumu ve insan üzerindeki etkisiyle ilgili asıl vurgulamak istediği aşağıdakilerden hangisidir?

A) Modern insanın dijital platformlarda kurduğu yüzeysel ilişkilerin, sanatın toplumsal işlevini tamamen ortadan kaldırdığı.

B) Sanatın, bireyin varoluşsal yalnızlığını giderme potansiyelinin, günümüzdeki metalaşma eğilimi yüzünden tehlike altında olduğu.

C) Sanat eserlerinin pazar değerinin artmasının, sanatçıların daha nitelikli eserler üretmesine olanak tanıdığı.

D) Dijitalleşmenin getirdiği bilgi kirliliğinin, sanatın anlaşılmasını imkânsız hale getirdiği ve bu durumun kaçınılmaz olduğu.

E) Sanatın, çağın getirdiği zorluklara rağmen, insanı kendi iç dünyasıyla yüzleştiren tek ve mutlak bir araç olma özelliğini koruduğu.