Osmanlı İmparatorluğu'nda 19. yüzyılda ilan edilen Tanzimat Fermanı ve Islahat Fermanı, devletin toplumsal ve hukuki yapısında köklü değişiklikler öngörmüştür. Bu fermanların temel amaçlarından biri, merkezi otoriteyi güçlendirmek ve tüm tebaanın eşitliğini sağlamak olsa da, aynı zamanda geleneksel uygulamaların ve kurumların dönüşümünü de beraberinde getirmiştir. Özellikle toprak mülkiyeti ve idaresi alanında yapılan düzenlemeler, kırsal kesimde önemli sonuçlar doğurmuştur.

Bu dönemde çıkarılan 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi'nin getirdiği yenilikler ve uzun vadeli etkileri göz önüne alındığında, Kanunname'nin temel hedeflerinden biri olmasına rağmen, uygulamada ortaya çıkan ve kırsal kesimde sosyal ve ekonomik eşitsizlikleri derinleştiren aşağıdaki gelişmelerden hangisi en dikkat çekici sonuçlardan biridir?

A) Vakıf arazilerinin tamamen kamulaştırılarak doğrudan devlet mülkiyetine geçirilmesi ve bu arazilerin tarımsal üretimden çekilmesi

B) Miri araziler üzerindeki özel mülkiyet haklarının tamamen kaldırılması ve toprağın sadece devlete ait olduğunun kesinleştirilmesi

C) Köylülerin toprağa bağlılığını artırmak amacıyla, topraksız köylülere devlet eliyle arazi dağıtılması ve küçük aile işletmelerinin teşvik edilmesi

D) Tapu kayıtlarının merkeziyetçi bir yapıyla tutulmaya başlanmasıyla birlikte, birçok köylünün vergi ve askerlik endişesiyle arazisini kaydettirmemesi ve bu arazilerin eşraf veya ayan tarafından sahiplenilmesi

E) Gayrimüslimlerin toprak mülkiyeti edinmelerinin tamamen yasaklanması ve mevcut arazilerinin müsadere edilerek Müslüman halka dağıtılması