Osmanlı Dönemi'nde şehrin belirli noktalarına koyulan sadaka taşları, insanlar arasındaki yardımlaşmanın büyük bir incelikle yerine getirilmesini sağlıyordu. Bu taşlar üzerinde küçük bir oyuk kısım bulunurdu. Bu oyuk kısma genelde kimsenin olmadığı zamanlarda madeni paralar bırakılırdı. Biriken bu paraların ihtiyaç sahibi tarafından ihtiyacı olduğu kadarı alınırdı. Böylece veren el ile alan el birbirini görmezdi.
Sadaka taşı uygulaması ile aşağıdakilerden hangisi amaçlanmaktadır?
A) Yardımlaşırken gösterişten uzak durmak
B) Yardımlaşırken akrabalara öncelik vermek
C) Yardımlaşırken israftan kaçınmak
D) Kıskançlığın önüne geçmek