Peygamberimiz annesinin vefatından sonra, sekiz yaşına kadar, iki yıl dedesinin himayesinde kaldı. Bakımını dadısı Ümmü Eymen yürüttü. Dedesi, Hz. Muhammed'i (sav) çok severdi; onsuz sofraya oturup yemek yemezdi. Kâbe duvarının gölgesine Abdülmuttalib için bir minder serilir, hiç kimse ona saygısından dolayı bu mindere oturmazdı. Hz. Muhammed (sav) gelip oturduğunda amcaları onu minderden indirmek isterler, Apdülmuttalib ise “Oğlumu bana bırakın. Allah'a yemin ederim ki ileride bunun şanı büyük olacaktır.” der, onu minderin üstüne yanına oturtur, eliyle sırtını okşar ve böyle hareket etmesinden hoşlanırdı. O sekiz yaşında iken dedesi vefat etti. Hz. Muhammed (sav) dedesinin vefatına çok üzüldü.
Bu parçada aşağıdakilerin hangisine değinilmiştir?
A) Hz. Muhammed'in (sav) yetim ve öksüz olduğuna
B) İnsanlar katında Hz. Muhammed'in (sav) önemli bir yeri olduğuna
C) Dedesinin Hz. Muhammed'e (sav) çok önem verdiğine
D) Abdulmuttalib'in torununu bütün kötülüklerden koruduğuna