Sabahın ilk ışıklarıyla uyanan Ayşe, penceresinden bahçeyi seyrediyordu. Çiçeklerin üzerine konan arılar vızıldayarak nektar topluyor, minik kuşlar daldan dala atlayarak şarkı söylüyordu. Güneşin her yeri ısıttığını hisseden Ayşe, bu canlılığın sırrını merak etti. Birden aklına geldi: Bütün bu güzellikler, aslında görünmeyen bir düzenin, uyumun ve çalışkanlığın eseriydi.

Bu metinde Ayşe'nin gözlemlerinden hareketle ulaştığı asıl sonuç aşağıdakilerden hangisidir?

A) Bahçedeki canlılar, doğanın dengesini korumak için sürekli hareket halindedir.

B) Doğadaki her varlık, güneşin sağladığı enerji sayesinde yaşamını sürdürür.

C) Çevremizdeki güzellikler, ancak dikkatli bir gözlemle fark edilebilir.

D) Gözlemlenen canlılığın ve güzelliğin temelinde, işleyen bir düzen ve gayret yatar.