Montaigne’in bir tek insanda bütün insanlığı dile getirmesi, kimseye benzemeden her-' kes olması, dünya ile bağdaşıp kendine özgü kalması ( ) eşsiz, diri ( ) kıvrak ( ) tadına doyulmaz dili, düşüncesiyle, teklifsizce sarmaş dolaş olan söyleyişidir. Aslında Dante'nin İtalyancada, Cervantes'in İspanyolcada, Shakespeare'in İngilizcede yaptığını Fransizcada yapmis ( ) halkın, sokağın diliyle her düşüncenin, ne kadar derin, ne kadar ince olursa olsun pekâlâ söylenebileceğini kanıtlamıştır. ( ) Ah, keşke Paris'in sebze pazarında kullanılan sözcüklerle konuşabilsem ()() der Montaigne ve Platon'un düşüncesini anlatırken o sözcükleri kullanmaktan çekinmez.
Bu parçada ( ) belirtilen yerlere aşağıdaki noktalama işaretlerinden hangisi getirilemez?
A) Tirnak işareti
B) Noktalı virgül
C) Ünlem
D) Nokta